Medehuur in België: huurcontract, medehuurpact en regels per gewest (2026)

Colocation en Belgique : colocataires dans la cuisine commune | Medehuur in België: medehuurders in de gedeelde keuken

Samenhuren of cohousing in een huurwoning wint elk jaar aan populariteit in België: studenten, jonge werkenden, alleenstaande ouders en senioren die de kosten van een steeds duurdere woning willen delen. Maar medehuur in België werkt niet zoals een gewone huur. Naargelang de woning in Brussel, Wallonië of Vlaanderen ligt, verschillen de regels over het huurcontract, het medehuurpact, de hoofdelijkheid tussen medehuurders en het vertrek van een van hen.

In 2026 is het onderwerp extra actueel: de huurprijzen blijven stijgen, Brussel past sinds 1 januari 2026 nieuwe normen voor gezondheid en veiligheid toe op huurwoningen, en Vlaanderen is gestart met de eerste golf van het verplichte conformiteitsattest voor oudere woningen. Deze gids zet alles op een rij, voor verhuurders en medehuurders, wat u moet weten voor u tekent.

Wat is medehuur juridisch gezien?

In de dagelijkse taal spreken we van samenhuren zodra meerdere personen een woning delen en elk een deel van de huur betalen. Juridisch is het begrip preciezer. In Brussel en Wallonië heeft de wetgever een echt stelsel van medehuur (colocation) gecreëerd: de huur van eenzelfde woning door meerdere huurders die, met akkoord van de verhuurder, er hun hoofdverblijfplaats hebben en samen één huurcontract ondertekenen.

Dat stelsel geldt ongeacht wie de medehuurders zijn. Een groep studenten kan dus onder het medehuurcontract vallen in plaats van onder het studentenhuurcontract als ze een medehuurpact ondertekenen. Omgekeerd vormen afzonderlijke contracten per kamer geen medehuur in de wettelijke zin: elke bewoner heeft dan zijn eigen huurovereenkomst met eigen rechten.

In Vlaanderen spreekt het Vlaams Woninghuurdecreet niet van een pact, maar regelt het de medehuur: meerdere huurders op één contract, met specifieke regels voor de toetreding en het vertrek van elk van hen.

Drie formules om met meerdere personen te huren

Voor er iets op papier komt, moeten de eigenaar en de toekomstige bewoners een formule kiezen. In de praktijk bestaan er drie.

  • Eén gemeenschappelijk huurcontract, ondertekend door alle medehuurders, met medehuurpact (Brussel en Wallonië) of als medehuur (Vlaanderen). Dit is de meest gebruikte formule.
  • Individuele huurcontracten per kamer, één contract per bewoner voor een privatief deel met toegang tot de gemeenschappelijke ruimtes. De verhuurder beheert dan meerdere onafhankelijke huurders.
  • Een contract met één hoofdhuurder die kamers onderverhuurt aan anderen. Dat vereist de schriftelijke toestemming van de verhuurder en houdt risico’s in; het valt onder de regels van onderverhuring.

De keuze heeft concrete gevolgen: hoofdelijkheid voor de huur, domicilie, sociaal statuut van de bewoners, verdeling van de huurwaarborg en regels bij vertrek.

Medehuur in Brussel: contract en pact verplicht

In Brussel wordt medehuur sinds 1 januari 2018 geregeld door de Brusselse Huisvestingscode. Het stelsel steunt op twee afzonderlijke documenten.

Het medehuurcontract bindt alle medehuurders aan de verhuurder. Het moet schriftelijk zijn, geregistreerd worden en het akkoord van de eigenaar met de medehuur vermelden. De Brusselse regering stelt een typemodel van medehuurcontract ter beschikking.

Het medehuurpact wordt ondertekend tussen de medehuurders onderling, uiterlijk bij de ondertekening van het huurcontract. Het regelt hun interne verhoudingen: verdeling van huur en lasten, inventaris van de meubelen, organisatie van het samenleven, modaliteiten van toetreding en vertrek, verzekeringen en verdeling van de waarborg. Zonder pact is er geen medehuurstelsel.

De Brusselse medehuurder die vóór het einde van het contract wil vertrekken, geeft een opzegging van twee maanden aan de verhuurder, met een kopie aan de andere medehuurders. Hij kan zonder vergoeding van zijn verplichtingen bevrijd worden, met name als hij een vervanger heeft gevonden die door de groep en de verhuurder aanvaard wordt, of als hij aantoont dat hij actief en voldoende naar een nieuwe medehuurder heeft gezocht. Elke toetreding en elk vertrek leidt tot een aanhangsel bij het contract en het pact.

Medehuur in Wallonië: vergelijkbaar stelsel, opzegging van drie maanden

Wallonië nam een vergelijkbaar stelsel aan in het decreet van 15 maart 2018 betreffende de woninghuurovereenkomst, van kracht sinds 1 september 2018. Ook daar vinden we het gemeenschappelijke contract, het verplichte medehuurpact en de hoofdelijkheid tussen medehuurders.

Het belangrijkste praktische verschil betreft het vervroegde vertrek: de Waalse medehuurder moet een opzegging van drie maanden respecteren. De details van het Waalse stelsel, van de minimale inhoud van het pact tot de formaliteiten bij vervanging, leest u in onze gids over medehuur in Wallonië.

Specifiek aandachtspunt in Wallonië: wanneer een pand in kamers wordt opgedeeld of aan meerdere gezinnen wordt verhuurd, kan het onder de categorie collectieve woningen of kleine woningen vallen, waarvoor een gemeentelijke huurvergunning (permis de location) vereist is. Een eigenaar die een gezinswoning omvormt tot medehuurwoning moet dat nagaan voor de verhuur.

Medehuur in Vlaanderen: het Woninghuurdecreet

In Vlaanderen regelt het Vlaams Woninghuurdecreet de medehuur voor huurcontracten gesloten sinds 1 januari 2019. Er bestaat geen wettelijk verplicht pact, maar niets belet de medehuurders om een interne overeenkomst te ondertekenen, wat sterk aangeraden blijft.

De medehuurders oefenen de rechten uit de huurovereenkomst samen uit en zijn hoofdelijk en ondeelbaar gehouden tot de huurverplichtingen. Een feitelijk samenwonende die in de woning komt wonen, wordt niet automatisch huurder: de zittende huurders en de nieuwe bewoner moeten dat samen aan de verhuurder vragen, die kan weigeren, bijvoorbeeld als de financiële middelen van de kandidaat ontoereikend zijn. Eenmaal aanvaard, is die nieuwe medehuurder niet gebonden door schulden die ontstaan zijn vóór zijn komst.

De medehuurder die wil vertrekken, geeft een opzegging van drie maanden en kan een vervanger voorstellen aan de verhuurder en de overblijvende medehuurders. Reageren zij niet binnen drie maanden, dan kan hij naar de vrederechter stappen. Wordt er geen vervanger voorgesteld of aanvaard, dan kan de verhuurder hem nog zes maanden na zijn vertrek de huur aanrekenen.

Hoofdelijkheid tussen medehuurders: wat betekent dat?

In de drie gewesten zijn medehuurders hoofdelijk gehouden tegenover de verhuurder. Concreet kan de eigenaar de volledige huur eisen van eender welke medehuurder als een van hen zijn deel niet betaalt. Wie voor de anderen betaald heeft, kan zich daarna tegen de wanbetaler keren, op basis van het pact of de interne overeenkomst.

Voor de verhuurder is dat een welkome zekerheid. Voor de medehuurders is het een reëel risico: een slecht samengestelde groep kan duur uitvallen. Daarom moet het pact de verdeelsleutel van de huur, de gemeenschappelijke rekening voor de lasten en de procedure bij wanbetaling vastleggen. Bij onbetaalde huur hoeft de eigenaar niet te wachten tot de medehuurders hun onderlinge geschillen hebben opgelost.

De huurwaarborg bij medehuur

De huurwaarborg volgt de gewone regels van het betrokken gewest. In Brussel en Wallonië bedraagt hij maximaal twee maanden huur op een geblokkeerde rekening, en kan hij oplopen tot drie maanden bij een geleidelijk opgebouwde bankwaarborg. In Vlaanderen geldt sinds 2019 een maximum van drie maanden huur.

Bij medehuur is de moeilijkheid praktisch: één waarborg dekt de hele woning, terwijl de medehuurders wisselen. Het pact moet dus het aandeel van elk vastleggen en bepalen hoe de vertrekkende medehuurder zijn deel terugkrijgt. De eenvoudigste oplossing is dat de vervanger dat aandeel overneemt, zonder aan de geblokkeerde rekening te raken, en dat de wijziging in het aanhangsel wordt vastgelegd.

Domicilie en statuut van samenwonende: het gevoelige punt

Elke medehuurder die de woning als hoofdverblijfplaats gebruikt, moet er zijn domicilie vestigen. De gemeente schrijft dan meerdere personen in op hetzelfde adres, wat gevolgen kan hebben voor sociale uitkeringen. De RVA, de ziekenfondsen of het OCMW kunnen medehuurders als samenwonenden beschouwen, met een lagere uitkering dan die van een alleenstaande.

Dat gebeurt echter niet automatisch. De instellingen onderzoeken of de bewoners hun huishoudelijke zaken hoofdzakelijk gemeenschappelijk regelen en daar een economisch en financieel voordeel uit halen. Afsluitbare privékamers, individuele contracten of aandelen, aparte brievenbussen en gescheiden uitgaven pleiten voor het statuut van alleenstaande. De gemeente kan ook afzonderlijke gezinnen op hetzelfde adres inschrijven wanneer de indeling van de woning dat rechtvaardigt. Ons artikel over de domiciliëring van de huurder gaat dieper in op de stappen.

Verplichtingen van de verhuurder bij medehuur

Verhuren aan meerdere personen ontslaat de verhuurder van geen enkele gewone verplichting. Hij moet een woning aanbieden die voldoet aan de gewestelijke normen voor gezondheid, veiligheid en uitrusting, het contract registreren, het EPC bezorgen en een tegensprekelijke plaatsbeschrijving laten opmaken.

Sommige vereisten krijgen bij medehuur extra gewicht. In Brussel leggen de nieuwe normen die sinds 1 januari 2026 gelden onder meer minimale oppervlaktes en uitrustingen per woonvertrek op; een in kamers opgedeelde woning moet die voor elke kamer respecteren. In Wallonië gelden de criteria inzake overbewoning en de huurvergunning voor collectieve woningen. In Vlaanderen wordt het conformiteitsattest geleidelijk verplicht voor oudere huurwoningen. Een woning die die regels niet naleeft, riskeert ongeschikt of onbewoonbaar verklaard te worden, met boetes als gevolg.

De verhuurder heeft er ook belang bij een huurdersverzekering te eisen die alle medehuurders dekt, of zelf een polis met afstand van verhaal af te sluiten.

Hoe stelt u een goed medehuurpact op?

Het pact wordt vaak haastig opgesteld, terwijl de hele medehuur ervan afhangt. Een degelijk pact bevat minstens de volgende elementen.

  • De verdeling van huur en lasten tussen de medehuurders, per kamer als de oppervlaktes verschillen.
  • Het aandeel van elk in de huurwaarborg en de terugbetaling bij vertrek.
  • De inventaris van de gemeenschappelijke meubelen en uitrusting, met vermelding van de eigenaar.
  • De afspraken over het samenleven: poetsen, bezoek, lawaai, huisdieren, roken.
  • De vertrekprocedure: interne verwittigingstermijn, zoektocht naar en goedkeuring van een vervanger, ondertekening van het aanhangsel.
  • Het beheer van de energiecontracten, het internet en de verzekeringen.
  • De manier waarop conflicten worden opgelost, vóór een eventuele stap naar de vrederechter.

In Brussel en Wallonië moet het pact uiterlijk samen met het huurcontract worden ondertekend. In Vlaanderen is een gelijkaardige overeenkomst niet wettelijk vereist, maar ze voorkomt veel geschillen.

Fiscaliteit van medehuur voor de eigenaar

Fiscaal verandert medehuur niets aan het principe: een eigenaar-natuurlijk persoon die verhuurt aan particulieren die de woning als hoofdverblijfplaats gebruiken, wordt belast op het geïndexeerd kadastraal inkomen (KI), verhoogd met 40 %, en niet op de werkelijke huur. De huur, vaak hoger bij medehuur dan bij een klassieke verhuur, wordt dus niet als dusdanig belast.

Let wel op bij gemeubelde verhuur: het deel van de huur dat de meubelen vergoedt, geldt als roerend inkomen, belastbaar tegen 30 % na forfaitaire kostenaftrek. Als het contract beide delen niet onderscheidt, beschouwt de fiscus forfaitair 40 % van de huur als roerend inkomen. Bij gemeubelde medehuur splitst u de huur dus best duidelijk op in het contract.

De meest gemaakte fouten

Geschillen bij medehuur volgen vaak hetzelfde patroon. De eigenaar tekent een gewoon contract met één huurder die daarna zonder contract medebewoners “rekruteert”: bij een conflict weet niemand wie waartoe gehouden is. De medehuurders vergeten een aanhangsel te tekenen bij een wissel van bewoner, waardoor de vorige juridisch gehouden blijft tot de huur. De waarborg staat op naam van één persoon, die ermee vertrekt. Of de woning is niet geschikt voor bewoning door meerdere gezinnen en schendt de gewestelijke normen.

Elk van die fouten voorkomt u met een aangepast schriftelijk contract, een volledig pact en een strikt beheer van toetredingen en vertrekken.

FAQ

Is medehuur overal in België toegelaten?

Ja. Er geldt een specifiek stelsel in Brussel (sinds 2018) en Wallonië (sinds 1 september 2018), en de regels van de medehuur in Vlaanderen voor contracten gesloten sinds 2019. De eigenaar moet wel akkoord gaan en de woning moet voldoen aan de gewestelijke normen.

Is het medehuurpact verplicht?

In Brussel en Wallonië wel: zonder pact tussen de medehuurders, uiterlijk ondertekend bij het huurcontract, is het medehuurstelsel niet van toepassing. In Vlaanderen is het niet wettelijk verplicht, maar wel sterk aangeraden.

Welke opzeggingstermijn geldt voor een vertrekkende medehuurder?

Twee maanden in Brussel, drie maanden in Wallonië en drie maanden in Vlaanderen. De medehuurder moet bovendien de andere bewoners verwittigen en idealiter een vervanger voorstellen.

Kan een medehuurder verplicht worden de huur van de anderen te betalen?

Ja, door de hoofdelijkheid die in de drie gewesten geldt. De verhuurder kan de volledige huur van één medehuurder eisen, die zich daarna tegen de wanbetalers kan keren.

Wat als de vertrekkende medehuurder in Vlaanderen geen vervanger vindt?

Dan kan de verhuurder hem nog zes maanden na het einde van zijn bewoning de huur aanrekenen. Stelt hij een vervanger voor en reageren verhuurder en medehuurders niet binnen drie maanden, dan kan hij naar de vrederechter stappen.

Verliest u door medehuur het statuut van alleenstaande?

Niet automatisch. De RVA, de ziekenfondsen en het OCMW bekijken de concrete situatie: als elke medehuurder een zelfstandig leven leidt, met privékamer en gescheiden uitgaven, kan het statuut van alleenstaande behouden blijven.

Hoe wordt de huurwaarborg verdeeld?

Eén waarborg dekt de woning. Het pact legt het aandeel van elk vast, en de vertrekkende medehuurder krijgt zijn deel meestal terug via zijn vervanger.

Betaalt de eigenaar meer belastingen bij medehuur?

Nee, als de medehuurders er hun hoofdverblijfplaats hebben: de belasting blijft gebaseerd op het geïndexeerd KI verhoogd met 40 %. Enkel het deel van de huur voor de meubelen wordt bij gemeubelde verhuur als roerend inkomen belast.